Xieje- EO kinderprogramma
Op 19 en 26 januari 2000 was via het kinderprogramma Xieje op 2 om half vier een kinderprogramma te zien over de rol die de Heilige Geest en kinderen spelen in de levens van Iris en Janny in Irian Jaya/Papoea.
In respectievelijk De Telefoon en De Hemel is iets te zien van wat God deed in deze levens in de stedelijke gebiede van West-Papoea. Kinderen spreken woorden van kennis uit, ontvangen profetieën, zien visioenen en leggen mensen de handen op waarna er genezingen plaatsvinden. Er is zelfs een jongetje van veertien jaar dat de Heer de gave van onderwijs heeft ontvangen en een eigen samenkomst leidde waar regelmatie mensen tot bekering kwamen.
Xieje op 2 was een kinderblok gezamenlijk van de EO, Teleac/NOT en de TROS dat ’s middags op elke schooldag op Nederland 2 werd uitgezonden. Dit jeugdblok werd gepresenteerd door Margje Fikse en Jan Willem de Bok.
In een interview met Peter de Bruijne voor Opwekking Magazine Jubileumuitgave Pinksteren 2000 – vertelt Iris: ‘We begonnen met speciale kindersamenkomsten. Er kwamen soms wel zo’n zevenhonderd kinderen op af. God deed grote wonderen. Sommige kinderen kregen opdrachten van de Heer om het evangelie te verkondigen. Ze kwamen thuis en gingen met hun vader, moeder, broers en zusjes bidden. De Heer veranderde op deze manier hele gezinnen. Veel ouders vertelden ons dat hun kind volkomen veranderd was en nu zelfs een voor- beeld is voor de rest van het gezin. De Heer legde het op ons hart om ons huis voor deze kinderen open te stellen en hielden in de schoolvakanties spe- ciale kinderconferenties. Wat daar gebeurde, overtrof zelfs onze hoogste verwachtingen. We hadden de Heer gevraagd om alleen die kinderen naar ons toe te sturen die Hij daarvoor uit- koos. De Heer verhoorde ons gebed. Telkens wees God zelf de kinderen aan die bij ons thuis mochten komen voor onderwijs. We zouden over ieder kind een verhaal kunnen vertellen. Ik noem je er één als voorbeeld.
Isak was dertien jaar, toen hij voor het eerst ons huis binnenkwam. Hij bleef bij de ingang staan en we zagen hoe hij tijdens een bidstond tranen in zijn ogen kreeg. De Heer zei heel duidelijk tegen ons: “Ik wil dat je deze jongen in het kinderteam opneemt.” Toen we het aan anderen vertelden, reageerden ze verbaasd met: “Dat verwijfde joch ?!” We namen Isak apart en in tranen vertelde hij ons hoe hij van jongs af misbruikt was door familieleden en kennissen, allemaal mannen. Kort daarna sprak ik over Ester en over de twaalf maanden dat zij gereinigd moest worden voordat ze werd uitverkoren tot koningin. Stralend zei Isak: “Dát is wat ik wil, ik wil gereinigd worden van alles uit het verleden.” God kiest inderdaad de kinderen uit die zwak, vertrapt en misbruikt zijn om ze te genezen en te gebruiken in zijn dienst.
In de hemel
Rond Pasen 1997 werden we met ‘onze’ kinderen uitgenodigd om een kinderretraite te leiden in een andere kerk. ’s Morgens bereidden we ons voor en ’s middags gingen we met het kinderteam naar de retraite. Op de donderdagmorgen vóór Pasen waren we samen met de kinderen in gebed en op een bepaald moment werden twee van hen aangeraakt door de Heer. Het waren Arris en Esther, beiden twaalf jaar. Een uur lang gaven deze twee kinderen woorden door van de Heer over de eindtijd en over wat Hij van plan was te gaan doen. We hebben al deze profetieën opgeschreven en zien er tot op de dag van vandaag nog steeds dingen van in vervulling gaan. Op een gegeven moment profeteerde Arris: “Ik zal jullie in de hemel opnemen.” Wij dachten dat dit gewoon op de wederkomst sloeg. Maar de volgende morgen, dus op Goede Vrijdag, werden er vier kinderen door de Heer aangeraakt. Wij zagen hoe ze als het ware op reis gingen en hoorden ze tegen elkaar zeggen: “Kijk eens hoe mooi het hier is.”
We hoorden ze praten met engelen. Ook zongen ze alle vier dezelfde liederen. Op een gegeven moment begonnen ze te bibberen alsof ze het heel erg koud hadden. Maar je zag hoe ze ergens van genoten. Later vertelden ze ons dat ze op een besneeuwde plek waren geweest. Een hele ervaring voor kinderen uit de tropen die nog nooit sneeuw hadden gezien. Ze kregen gouden ski’s van de engelen en hebben heerlijk in de sneeuw gespeeld. Wij zagen de kleine Arris genieten van alles wat hij meemaakte, en hoorden hem roepen: “Oh wat heerlijk is het hier, ik wil hier nooit meer weg!” Toen wees hij ergens naar en er kwam een soort ontzag op alle vier hun gezichten. We hoorden Arris zeggen: “Kijk, daar is de Vader en daar is Jezus.” Daarna hoorden we niet goed meer wat er werd gezegd, maar op een gegeven moment was het duidelijk dat ze weer terug moesten. “Ja … maar … , mogen we hier alsjeblieft nog een keer terugkomen?”, zeiden ze. En daarna: “Dag Jezus daag daaag. We komen weer terug hoor.”
Voor ons duurde die hele periode misschien tien minuten, maar zij hebben zoveel meegemaakt dat het uren moet hebben geleken. Ze waren echt in een andere tijdsbestek dan wij. Het werd een poosje stil terwijl ze rustig op de grond lagen. Toen ze wakker werden, kregen we natuurlijk het hele verhaal in geuren en kleuren te horen.’
Kinderlijk
De kinderen zijn groter geworden en het is niet opgehouden. Vooral Arris is nog diverse keren in de hemel geweest. Op zijn kinderlijke manier vertelt hij ons dan wat de Heer aan hem heeft geopenbaard. Het is allemaal zo puur, zo zuiver. Net alsof het heel normaal is om zo intiem met Jezus te praten. En hij vraagt alles op zo’n heerlijk onbevangen manier. Zo stond hij voor een prachtig kristalachtig doorzichtig boek met gouden letters. Hij vroeg aan Jezus: “Wat is dat?” “Dat is het boek des levens”, vertelde Jezus hem. Hij zag zelfs zijn eigen naam. Er was ook een ander boek dat Jezus opende, en daar stonden allemaal dingen in over de toekomst. Op een gegeven moment begon Jezus in het Hebreeuws te spreken. Arris zei spontaan: “Jezus, U weet toch wel dat ik geen Hebreeuws spreek.” Jezus antwoordde: “Ja, dat weet ik Arris, maar dit zijn dingen die nog verborgen zijn, die mag je nog niet weten.” ‘